Endometrioza jest schorzeniem , które trudno jest jednoznacznie opisać i jeszcze trudniej zdiagnozować, jednak dotyczy ono coraz większej liczby dziewczynek i kobiet w wieku rozrodczym. Polega ona na obecności czynnych struktur błony wyścielającej macicę, poza jej jamą. Mogą być to drogi rodne (jajowody, jajniki), jelita, otrzewna a nawet płuca i mózg. Zmiany, czyli guzki lub torbiele mogą pojawić się również w miejscach blizn po operacjach i cesarskim cięciu. Aktualnie jedynym uznawanym badaniem umożliwiającym jednoznaczne zdiagnozowanie tego schorzenia jest laparoskopia i wykonanie biopsji z wycinka zmienionej chorobowo tkanki.
Najczęstszym objawem endometriozy są bóle w okolicy podbrzusza pojawiające się w okresie przedmiesiączkowym i podczas miesiączki. Trwają one kilka dni (nawet do tygodnia), początkowo nasilają się, a ustępują z końcem krwawienia. Innymi objawami są bóle podczas i po stosunku, bezpłodność, obfite krwawienia, bolesne owulacje, a także długotrwałe zmęczenie, bolesne wypróżnianie i bóle krzyża podczas miesiączki, biegunka, zaparcia lub inne dolegliwości jelitowe w tym czasie. W zaawansowanych stopniach endometriozy tworzą się twarde, włókniste zrosty, które powodują zniekształcenie oraz unieruchomienie narządów objętych chorobą.
Jeśli kobiecie chorującej na endometriozę uda się zajść w ciążę, jest duże prawdopodobieństwo, że objawy ustąpią całkowicie, a po porodzie dojdzie do samoistnego wyleczenia oraz martwicy i rozpadu ognisk chorobowych.
Endometriozę leczy się dwiema metodami: zachowawczą, która polega na podawaniu pacjentce hormonów najczęściej w formie tabletek antykoncepcyjnych, po to, aby zatrzymać miesiączkowanie. Jeśli leczenie jest nieskuteczne, pozostaje zabieg operacyjny, który przy mniejszych zmianach można wykonać laparoskopowo, dzięki czemu okres rekonwalescencji znacząco się skraca.

Coraz bardziej nowoczesny sprzęt i coraz większa wiedza specjalistów pozwala na częstsze wykrywanie zakażeń bakteryjnych, których powodem jest obecność bakterii Chlamydia pneumoniae lub Chlamydia trachomatis w organizmie. Coraz wcześniejszy wiek rozpoczęcia życia seksualnego oraz brak używania zabezpieczeń jest powodem rosnącego zaniepokojenia wśród epidemiologów.

Drobnoustroje potrafią wnikać w błony śluzowe, a więc korzystanie z tej samej toalety, basenu czy sauny co osoby zarażone może doprowadzić do zarażenia. Bakteria może przez długi czas rozwijać się niezauważona, następnie zacząć atakować poszczególne organy, układ nerwowy lub spowodować zapalenia układu moczowego i rodnego kobiety, po sytuację poronienia. Chlamydia może zostać przekazana z matki na dziecko podczas porodu, na przykład w czasie wykonywania cesarskiego cięcia. Noworodki zakażone chlamydią doznają zakażenia spojówek, gałki ocznej oraz płuc. Powikłania poporodowe mogą doprowadzić do zapalenia błony śluzowej macicy.

Leczenie w przypadku zakażenia jest długotrwale i polega na terapii antybiotykowej. W celu oczyszczenia środowiska najbliższego z obecności bakterii, terapii powinien również poddać się partner seksualny. W innym wypadku leczenie jest nieskuteczne, dochodzi do ponownego zakażenia i bakteria może rozwijać się nadal.

Mniej więcej trzydzieści do czterdziestu procent przypadków niepłodności u kobiet zdarza się z przyczyn hormonalnych. Hormony regulują wiele procesów w organizmie, regulują one na przykład działanie jajników oraz są odpowiedzialne za utrzymanie ciąży. Zaburzenia hormonalne mogą być wynikiem hiperprolaktynemii, czyli wysokiego stężenia prolaktyny, która zahamowuje owulację oraz zmniejszenia wydzielanie progesteronu, żeńskiego hormonu płciowego, pomagającego w zagnieżdżaniu się zapłodnionej komórki jajowej. Istnieje również zaburzenie fazy luteralnej, a więc drugiej fazy cyklu miesiączkowego. Poziom progesteronu w tej sytuacji znacznie się zmniejsza, jak również ciałko żółte, czyli przekształcony pęcherzyk jajnikowy działa nieprawidłowo. Za nieprawidłową produkcję hormonów odpowiadają choroby tarczycy lub jajników. Zespół policystycznych jajników występuje gdy w nadmiarze produkowane są przez jajniki hormony męskie. W wyniku takiego procesu pęcherzyki nie dojrzewają, na jajnikach natomiast zaczynają się pojawiać torbiele lub cysty. Choroby tarczycy mogą wywoływać zaburzenia miesiączkowania i płodności. Tarczyca jest organem odpowiedzialnym za bardzo wiele procesów w organizmie. Jej rozregulowanie, czyli nadczynność lub niedoczynność, może mieć nawet poważne konsekwencje dla organizmu.

Test ciążowy pozwala określić czy kobieta jest czy nie jest w ciąży. Skuteczność tego testu wynosi około dziewięćdziesięciu procent. Natomiast stu procentowa poprawność testu możliwa jest tylko gdy badanie jest laboratoryjne, a więc do sprawdzenia pobiera się próbkę krwi i moczu.

Domowy test ciążowy kobieta może wykonać w domu, zanim uda się do swojego ginekologa. Do testów dostępnych w aptekach zalicza się test na obecność hormonu gonadotropiny kosmówkowej (HCG). Test dotyczy krwi oraz moczu kobiety ciężarnej. Test najlepiej jest wykonywać rano, gdy stężenie gonadotropiny kosmówkowej jest największe.

Test paskowy polega na zrobieniu próby w czystym zbiorniku z moczem, do którego na kilka sekund zanurza się pasek testowy. Kilka sekund później można już odczytać wynik. Test strumieniowy wymaga jedynie przytrzymania przez kilka sekund paska testowego w strumieniu moczu. Wynik pokazuje się kilka sekund później. Przy teście płytkowym używa się załączonej do testu specjalnej pipety, za pomocą której nakłada się próbkę moczu na powierzchnię płytki testowej. W taki sposób otrzymuje się w kilka sekund gotowy wynik testu ciążowego.

Badania USG dają pewność występującej ciąży. W czasie badań USG lekarz jest w stanie ocenić stan rozwijającego się płodu, wykryć ewentualne wady płodu. USG płodu można wykonywać w technice 2D jak i 3D.

Warning: array_merge() [function.array-merge]: Argument #1 is not an array in /var/www/vhosts/ginekologiczne.com/httpdocs/wp-content/plugins/internal-link-building/Internal_Link_Building.php on line 100

Zaburzenia hormonalne w dwudziestu pięciu procentach przypadków odpowiedzialne są za niepłodność u kobiet. Niedrożność jajowodów stanowi szacunkowo od 30 do 35 procent zaburzeń tego rodzaju. Zaburzenia drożności jajowodów wywoływane są przez zakażenia mikroorganizmami przenoszonymi drogą płciową. Zaliczyć można do nich rzeżączkę oraz chlamydię. Zaburzenia hormonalne doprowadzają do braku owulacji lub też jej nieprawidłowym przebiegiem. Do innych przyczyn niepłodności zalicza się edometriozę, chorobę polegającą na przedostawaniu się fragmentów błony śluzowej macicy przez jajowody do jamy brzusznej podczas miesiączki. Tam ulegają powiększeniu i prowadzą do stanów zapalnych i powstawania blizn.

Zaburzenia budowy narządu rodnego mogą również przyczynić się do problemu z płodnością. Do takich zaburzeń możemy zaliczyć wszelkiego rodzaju mięśniaki macicy, przegrody macicy lub pochwy oraz macica dwudrożna. Co najmniej jedna na dziesięć par ma problem z poczęciem dziecka. Taki stan w długim okresie prowadzi do depresji. Dodatkowo mogą pojawić się wtedy zaburzenia apetytu oraz bezsenność, które są ściśle związane z przeżywaniem straty możliwości urodzenia dziecka. Czasami prosta operacja mięśniaka lub leczenie w obrębie śluzu szyjkowego przynosi pozytywne rezultaty.

Na łamach pisma Circulation ukazała się praca, której celem było zbadanie związku między przyrostem masy ciała w trakcie ciąży (gestational weight gain – GWG) oraz masą ciała matki przed ciążą a…

Na łamach ostatniego wydania czasopisma Archives of Gynecology and Obstetrics pojawiły się wyniki badania ,którego celem było porównanie miejscowego zastosowania…

Na łamach najnowszego wydania magazynu Obstetric and Gynecology pojawiły sie wyniki badania, w którym oceniano zależność między stopniem wypełnienia…

Raka jajnika jest jednym z najgorzej rokujących nowotworów onkologicznych. Według danych amerykańskich więcej niż 75 % przypadków tego nowotworu rozpoznawanych jest w zaawansowanych stadiach klinicznych, w których współczynnik wyleczenia wynosi poniżej 30 %. Zdiagnozowanie raka jajnika we…

Poród siłami natury po mniej niż 18 miesiącach od cięcia cesarskiego wiąże się ze znacznie podwyższonym ryzykiem pęknięcia macicy – donoszą autorzy pracy opublikowanej na łamach Obstetrics and Gynecology.

Pęknięcie macicy jest jednym z najbardziej dramatycznych ostrych stanów w ginekologii i…