Badanie ginekologiczne, położnicze zewnętrzne i KTG

Posted by: admin  :  Category: Ginekologia

Badanie ginekologiczne wewnętrzne nie musi być wykonywane przy każdej wizycie, jeśli nie wystąpią żadne dolegliwości, bóle w dole brzucha, skurcze macicy, czy nieprawidłowa wydzielina z dróg rodnych. Natomiast już w II trymestrze ciąży wykonuje się badania położnicze zewnętrzne, które początkowo polega na ocenie wysokości dna macicy przez powłoki brzuszne. Pozwala to orientacyjnie określić wiek ciąży. W późniejszym okresie dotykając macicy, można wyczuć części ciała dziecka i z dużym prawdopodobieństwem stwierdzić jego położenie.
W II trymestrze ciąży, od około 16-18 tygodnia, podczas każdej wizyty będzie słuchane bicie serca dziecka za pomocą specjalnego urządzenia przykładanego do brzucha. Natomiast badanie kardiotokograficzne (KTG), które rejestruje czynność serca i skurcze macicy, powinno być wykonane po raz pierwszy około 38 tygodnia ciąży.
Prawie podczas każdej wizyty zlecane jest badanie morfologiczne krwi. W czasie ciąży istnieje skłonność do występowania niedokrwistości szczególnie w drugim trymestrze. Wynika ona ze zwiększonego zapotrzebowania organizmu na żelazo w tym okresie. Dlatego częste wykonywanie tego badania pozwoli wykryć niedobory i we właściwym momencie zostanie włączone leczenie.
Odczyn VDRL oznacza się na początku ciąży, a później jeszcze raz około 37 tygodnia. Badanie to pozwala wykluczyć obecność bakterii kiły – wynik powinien być ujemny.

Przygotowanie do porodu

Posted by: admin  :  Category: Ginekologia

Poznanie mechanizmu porodowego przez matkę, jej przygotowanie fizyczne i psychiczne do porodu, przyczynia się często do zmniejszenia napięcia emocjonalnego i bólu. Sprzyja temu roztaczanie wnikliwej opieki przedporodowej nad ciężarną oraz profilaktyka porodowa prowadzona przez szkoły rodzenia. Nowoczesne położnictwo stosuje ścisły nadzór nad rodzącą i współpracuje z nią, stosuje wiele metod postępowania mających na celu zmniejszenie dolegliwości porodowych i odbycie porodu w optymalnym czasie.
Podstawowym celem szkoły rodzenia jest przygotowanie ciężarnej do porodu i jej aktywnego uczestnictwa w porodzie. Zadaniem psychoprofilaktyki nie jest zwalczanie bólu, lecz nastawienie na właściwe zachowanie, w tym naukę koncentracji i odprężania. Zdobyte w szkole rodzenia wiadomości wpływają na zmniejszenie lęku i napięcia związanego z bólem.
Na terenie kraju zorganizowano wiele szkół rodzenia. Uczestniczą w nich ciężarne w raz z mężami. W szkołach tych prowadzone są zajęcia teoretyczne, praktyczne i ćwiczenia fizyczne. W trakcie zajęć teoretycznych wyjaśnia się zagadnienia dotyczące fizjologii ciąży, porodu i połogu. Często zajęcia są ilustrowane pokazami filmowymi. Omawia się problemy związane z właściwym odżywianiem, higieną ciężarnej, karmieniem piersią i pielęgnacją noworodka.
Już w I trymestrze ciąży, jeśli nie ma przeciwwskazań, można rozpocząć ćwiczenia fizyczne. Do połowy ciąży ćwiczenia mają na celu poprawę kondycji i postawy ciężarnej. W II połowie dochodzą ćwiczenia oddechowe oraz ułatwiające koncentrację i relaksację.

23 tydzień ciąży

Posted by: admin  :  Category: Ciąża

W 23 tygodniu ciąży dziecko waży ok. 400 gramów i ma 25 cm długości – jeśli chodzi o proporcje, jest teraz miniaturową wersją noworodka (brakuje mu jeszcze tkanki tłuszczowej). Chociaż z każdym dniem maluch staje się cięższy, jego skóra w dalszym ciągu jest pomarszczona.
Dziecko nabywa umiejętności przebywania w stanie snu i czuwania. Na sen maluszek przeznacza prawie 20 godzin na dobę. Jego aktywność zależy od indywidualnych cech temperamentalnych, a także od Twojego trybu życia. Dzięki temu dziecko nabywa własnych przyzwyczajeń w tym zakresie. Dziecko poprzez szybkość swoich ruchów, wyraża swoje samopoczucie. Bardzo często szybkie i energiczne ruchy oznaczają przestrach i zdenerwowanie dziecka. Delikatne wypinanie jakiejś części ciała jest być może zaproszeniem do wspólnej zabawy?

Ból porodowy

Posted by: admin  :  Category: Ciąża

Opowieści kobiet, które mają go już za sobą, są zazwyczaj bardzo subiektywne. Każda z nas ma nieco inny próg bólu i sposób jego odczuwania, nie ma też dwóch identycznych porodów. Kiedy kobiety opowiadają swe wrażenia z porodu, ból porodowy może być tematem numer jeden, lub też niewartą wspomnienia drobną niedogodnością.

Nie sugeruj się więc mrożącymi krew w żyłach opowieściami koleżanek twój poród może wyglądać całkiem inaczej. Ból zależy m.in. od tego, czy rodzisz swoje pierwsze, czy kolejne dziecko, czy miałaś bolesne miesiączki, czy akcja porodowa jest stymulowana oksytocyną.

Czkawka u noworodka

Posted by: admin  :  Category: Ciąża

Z jakiego powodu noworodek ma czkawkę. Niedojrzałość układu nerwowego, zmarznięcie lub połknięcie zbyt dużej ilości powietrza podczas picia mleczka.
Co robić, gdy noworodek ma czkawkę. Jeśli przypuszczasz, że dziecku może być zimno (sprawdź, jaki ma karczek – powinien być ciepły, a nie chłodny), ubierz je nieco cieplej. Zaproponuj ssanie piersi lub wypicie kilku łyków wody – to zwykle pomaga.
Kiedy iść z noworodkiem do lekarza. Jeśli szkrab ma czkawkę całymi godzinami. Czasami takie długotrwałe czkawki mogą być spowodowane chorobami, np. zapaleniem płuc i opłucnej, urazami klatki piersiowej, schorzeniami układu pokarmowego, problemami neurologicznymi. Ale takie sytuacje zdarzają się rzadko.

Więcej informacji na czkawka u niemowlaka.

Pokój dziecięcy

Posted by: admin  :  Category: Ciąża

- pokój dla niemowlaka ma spełniać dwie podstawowe funkcje: ma być miejscem wypoczynku oraz zabawy,
– dzieci muszą mieć zapewnioną przestrzeń do rozwijania się,
– pokój dziecka powinien być położony możliwie daleko od wejścia do mieszkania oraz kuchni i salonu, a jak najbliżej łazienki,
– powinien mieć jak najwięcej światła słonecznego.

- wybierając meble do pokoju dziecięcego należy kierować się wygodą dziecka,
– regały muszą być przytwierdzone do ściany, aby się nie przewróciły,
– w szafie można zamontować regulowany drążek, aby móc go podnieść gdy dziecko urośnie,
– regał powinien mieć umieszczone nisko ,głębokie półki,
– do przechowywania zabawek można wykorzystać duże kolorowe pudełka.

- pokój dziecka musi być dobrze oświetlony,
– światło powinno być jasne, z przewagą tonów niebieskich,
– takie oświetlenie podkreśla naturalne kolory przedmiotów oraz uwidacznia kontrasty pomiędzy nimi,
– potrzebne jest także światło miejscowe, lampka, która doświetlę miejsca zabawy,
– jeżeli dziecko boi się ciemności potrzebna jest lampka, która będzie używana tylko w nocy,
– nocne światło powinno być przytłumione, miękkie, o ciepłej barwie,
– dostępne są lampki z czujnikami światła, które automatycznie wyłączają się gdy robi się widno.

- pokój dziecięcy powinien być w jasnych, ciepłych kolorach,
– najlepiej aby były to świetliste pastele np. żółty, brzoskwiniowy, morelowy,
– specjaliści odradzają stosowanie w pokoju dziecięcym jaskrawych kolorów oraz wyrazistych geometrycznych kształtów.

 

 

Zespól kolki niemowlęcej

Posted by: admin  :  Category: Ciąża

rodzice_460x370

Kolka jest ustępującym samoistnie zaburzeniem, które polega na wielogodzinnych napadach nieutulonego krzyku zdrowego niemowlęcia. Nikt nie wie, co powoduje tę dolegliwość, występującą u około 10% wszystkich niemowląt. Napady długotrwałego krzyku zaczynają się zazwyczaj kilka dni po urodzeniu; ich nasilenie zmniejsza się po 2 miesiącach, a z końcem 3. miesiąca życia dziecka całkowicie ustępują. Płacz rozpoczyna się zwykle wczesnym wieczorem, ale zdarza się również i w innych porach dnia.

Między okresami krzyku niemowlę cierpiące na kolkę zachowuje się zupełnie normalnie. Według jednej z aktualnych teorii zaburzenie to jest przejawem niedojrzałości układu nerwowego dziecka, który nie może wytłumić zbyt silnych dla niego bodźców. Ta nadwrażliwość mija z reguły wraz z rozwojem psychicznym, kiedy reakcje na przeciążenie bodźcami z otoczenia stają się prawidłowe.

Leczenie

Jeśli wykluczy się organiczne przyczyny krzyku, leczenie nie jest potrzebne. Dawniej dla uspokojenia cierpiącego na kolkę niemowlęcia podawano mu czasami fenobarbital lub podobne leki, obecnie jednak nie stosuje się ich ze względu na działanie zapierające i potencjalnie uzależniające. Leki uspokajające lub nasenne mogą się natomiast przydać wyczerpanej psychicznie i fizycznie matce.

Lekarz może też zasugerować rodzicom skorzystanie z poradnictwa rodzinnego, zwłaszcza jeśli niemowlę cierpiące na kolkę jest ich pierwszym dzieckiem. Jeżeli w ich rodzinie są starsze dzieci, które mogą czuć się zaniedbane i rozgniewane, należy zachęcić je do rozmowy ze specjalistą na temat ich mieszanych uczuć wobec młodszego brata czy siostry.

Poradnictwo jest szczególnie ważne dla rodziców, którzy stają się coraz bardziej zirytowani długotrwałym krzykiem niemowlęcia, ponieważ może to doprowadzić do maltretowania dziecka, często z tragicznymi następstwami.

Samoleczenie

Zajmowanie się niemowlęciem cierpiącym na kolkę stanowi stresującą odpowiedzialność. Najlepsze, co może zrobić matka w tej sytuacji, jest poświęcenie odrobiny czasu, choćby kilku minut, na pobyt w odosobnieniu lub przyjemne zajęcie.

Przede wszystkim liczy się pacjent. Niemowlęta wyrastają z tej dolegliwości zwykle w 2. lub 3. miesiącu życia. A do tego czasu trzeba stosować wszelkie dostępne sposoby, by przynieść ulgę cierpiącemu dziecku:

Huśtaj dziecko w kołysce, na rękach lub siedząc z nim w bujaku.
Kiedy tylko jest to możliwe, trzymaj dziecko blisko siebie, w szelkach albo nosidełku. Szepcz czułe słowa, mrucz łagodnie lub śpiewaj uspokajające kołysanki.

Spróbuj wywozić dziecko na zewnątrz wózkiem albo samochodem. Czasem bowiem skuteczne są ruch lub krótka przejażdżka.
Przerywaj trwającą dłużej niż 3 godziny dzienną drzemkę dziecka, aby lepiej spało w nocy. Obudź je i nakarm, zabawiaj chwilę przed karmieniem wieczornym.

Przygotuj dziecko do snu. Po ciepłej kąpieli i delikatnym masażu połóż dziecko do łóżeczka, ogranicz działanie wszelkich bodźców zewnętrznych i zgaś światło Spróbuj owinąć dziecko szczelnie lekkim kocykiem – czasami to pomaga.

Ustal stałe pory karmienia, kąpieli, spacerów i układania do snu i staraj się ich nie zmieniać. Ogranicz do minimum, zwłaszcza wieczorem, sytuacje wzbudzające podniecenie: wizyty, hałas itp.

Inne przyczyny krzyku niemowlęcia

Wprawdzie kolka jest najczęstszą przyczyną przedłużającego się krzyku niemowlęcia, niemniej możliwymi jego powodami są też: uzależnienie matki w ciąży od narkotyków i alkoholu, uczulenie na pokarm kobiecy lub mieszanki mleczne, autyzm, zespoły i złego wchłaniania i inne choroby jelit.

Zobacz również masaż niemowlęcia.

Meningokoki i pneumokoki

Posted by: admin  :  Category: Ciąża

7b3cecb919db3fb3fe48c39d057731acbbd07dd5_w587Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych jest bardzo niebezpieczną chorobą i może być powodowany zarówno przez wirusy jak też bakterie! W wypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych ważne jest przede wszystkim określenie, które schorzenie dotknęło pacjenta, ponieważ pierwsze objawy w obu przypadkach są bardzo podobne. Wirusowe zapalenie opon jest najczęściej spotykane, ale zwykle nie zagraża życiu i nie jest tak poważne. Natomiast bakteryjne zapalenie opon, może być śmiertelne, ale odpowiednio wcześnie wykryte i leczone roku znacznie lepiej i większość dzieci w pełni wraca do zdrowia. Okres inkubacji wynosi od 2 do 10 dni dla bakteryjnego zapalenia opon, a do trzech tygodni w wypadku wirusowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

Objawy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych

W razie zapalenia opon lub posocznicy występują nieraz wszystkie wymienione objawy cofające się w różnym czasie. Bywa, że nie wszystkie występują jednocześnie, a niektóre niekiedy nie zanikają wcale.

Objawy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u niemowląt

1. Głośny, jękliwy lub piskliwy płacz
2. Niechęć do jedzenia i wymioty
3. Obojętny wyraz twarzy
4. Problemy ze wstawaniem (dziecko ciężko dobudzić) i ospałość
5. Blada, plamista skóra
6. Noworodek jest niewrażliwy na dotyk
7. Chłodne dłonie i stopy przy równocześnie występującej gorączce
8. Sztywny kark, plecy wygięte w łuk lub wiotkość ciała
9. Napięta lub wypukła Ciemieniucha u niemowląt*
10. Wysypka w postaci czerwono-purpurowych punkcików lub siniaków, które nie bledną pod naciskiem.

* Ciemiączko – jest to obszar na czubku głowy niemowlęcia, który łączy kości czaszki. U noworodków jest wyczuwalne podczas dotykania głowy można wyczuć dołeczek, kości nie są jeszcze zrośnięte (umożliwia on uformowanie czaszki podczas porodu tak, aby malec mógł łatwiej wydostać się na zewnątrz). Przed upływem roku ciemiączko zanika.

Objawy zapalenia opon mózgowych u starszych dzieci

1. Wymioty
2. Silny Ból głowy
3. Podwyższona temperatura, gorączka
4. Sztywność karku
5. Bóle stawów
6. Senność i rozkojarzenie
7. Światłowstręt!
8. Wysypka w postaci czerwono-purpurowych punkcików lub siniaków, które nie bledną pod naciskiem.

Wirusowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kiedy należy się go obawiać?

Występuje najczęściej w okresie zimowym, zwykle jako powikłanie po chorobach np. odrze, śwince, ospie wietrznej, albo w wyniku zakażenia wirusem polio opryszczki (herpex simplex). Pocieszający jest fakt, iż choroba ma tak łagodny przebieg, że nawet jej nie zauważymy!

Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

Choroba ta występuje rzadziej, ale nie znaczy to, że nie wystąpi, jest również groźniejsza (jak już wspominałem wcześniej ta odmiana może okazać się śmiertelna!). Istnieją trzy główne rodzaje choroby, wywoływane przez różne drobnoustroje: Haemophilus influenzae typu b (Hib), pneumokoki i meningokoki (jest o nich ostatnio bardzo głośno w prasie i telewizji). Wszystkie trzy typy bakterii występują u dzieci poniżej piątego roku życia. Dzięki szczepieniom ochronnym obecnie zapalenie opon mózgowych typu Hib zdarza się rzadko, jednakże szczepionka nie uodparnia na pozostałe odmiany zapalenia opon mózgowych. Dyskusje w prasie i telewizji dotyczą właśnie nowych szczepionek przeciwko pozostałym dwóm bakteriom czyli tzw. pneumokokom i meningokokom.

Pneumokokowe zapalenie opon jest drugą, najczęściej występującą odmianą bakteryjną. Bakterie (Streptococcus pneumonice) przedostają się do krwi głównie z dróg oddechowych, inne możliwe drogi to infekcja ucha środkowego lub pęknięcie czaszki.

Meningokokowe zapalenie opon to najczęściej występująca odmiana bakteryjna. Co dziesiąta osoba jest nosicielem bakterii (Neisseria meningitidis), które znajdują się na tylniej ścianie gardła. Mimo, że co dziesiąta osoba jest nosicielem choroby wcale nie musi na nią zachorować, zdarza się to niezwykle rzadko. Meningokoki można podzielić na grupy A, B i C. Meningokoki powodujące większość zachorowań w Polsce pochodzą z grup B i C. Grupa B najczęściej występuje u dzieci poniżej drugiego roku życia, grupa C u młodych ludzi pomiędzy 14 a 18 rokiem życia.

Uwaga!

Palenie zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania na meningokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych!
Zakażenia meningokokowe przebiegają pod postacią meningokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i posocznicy (zakażenie krwi). Posocznica jest groźniejsza i szczególnie niebezpieczna w miesiącach zimowych.

Objawy

Zakażenie opon jest problematyczne, ponieważ nie łatwo określić, na jaki rodzaj choroby cierpi nasze dziecko we wczesnym stadium. Objawy takie jak wymioty, wysypka, niechęć do jedzenia, czy gorączka, są także symptomami wielu innych mniej niebezpiecznych chorób. Problem tkwi w tym, że stan zdrowia dziecka z bakteryjnym zapaleniem opon lub posocznicą może gwałtownie się pogorszyć w krótkim czasie! W razie kłopotów dobrze jest skonsultować się z lekarzem. W wypadku meningokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub posocznicy na całej powierzchni skóry może pojawić się wysypka, jednakże nie występuje w każdym przypadku. Można przeprowadzić pewne doświadczenie pozwalające określić czy dziecko choruje. Mianowicie do gołego ramienia przykładamy szklankę, boczną stroną w miejscu występowania wysypki, jeśli ta nie zmienia barwy pod wpływem ucisku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Leczenie

Ważne jest wczesne rozpoczęcie leczenia antybiotykami meningokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych może uratować życie waszego dziecka! Jeśli dziecko jest chore lekarz zrobi zastrzyk z penicyliny, który powstrzymuje chorobę, nim zacznie ona zagrażać życiu i skieruje dziecko do szpitala. Głównym powikłaniem bakteryjnego zapalenia opon jest głuchota, ale śmiertelność przypadku tej choroby sięga aż 10%!!! Natomiast całkowita rekonwalescencja może trwać od kilku tygodni nawet do kilku miesięcy.

Ostre zapalenie ucha środkowego

Posted by: admin  :  Category: Ciąża

Przy tym zapaleniu dominują zupełnie odmienne objawy, łatwe do uchwycenia, wymagające pilnej interwencji lekarskiej. Dziecko mające ostre zapalenie ucha sprawia wrażenie poważnie chorego. Jest niespokojne, marudne, może płakać i krzyczeć, wymiotować, wysoko gorączkować, swoim stanem bardzo niepokoić rodziców. Starsze dzieci i dorośli znoszą to niewiele lepiej, potrafią jednak podać więcej objawów wskazujących na zapalenie ucha. Będą to uczucie pełności w uchu, przelewanie przy zmianie pozycji, szumy uszne, niedosłuch oraz wszystkie wyżej wymienione. Najtrudniej podejrzewać zapalenie ucha u niemowląt. Nie potrafią niczego nam powiedzieć, mogą jednak okazać to swoim zachowaniem. Niemowlę jest wtedy bardzo niespokojne, marudne, cechuje je brak apetytu, płacze szczególnie w momencie karmienia, może wymiotować, mieć biegunkę, łapać się rączką za ucho. Nie zawsze występuje gorączka, natomiast zawsze zapalenie ucha poprzedza infekcja kataralna, która często trwa i po leczeniu.

Tak nasilone objawy każą każdemu pacjentowi szukać porady u lekarza pierwszego kontaktu, lekarza rodzinnego oraz rozpocząć leczenie. W związku z tym, że większa część przypadków ostrego zapalenia ucha środkowego spowodowana jest infekcją wirusową, nie wymaga zastosowania antybiotykoterapii. Skuteczne leczenie można uzyskać, stosując leki przeciwgorączkowe, przeciwbólowe: aspirynę, paracetamol, leki obkurczające błonę śluzową nosa, np. krople do nosa (należy pamiętać też o prawidłowym ich zakrapianiu) – stosowanie ich jest zalecane, gdyż poprawiają drożność trąbki słuchowej, leki przeciwobrzękowe, tj. przeciwhistaminowe oraz zachowania niefarmakologiczne, czyli odpowiednie nawilżanie powietrza, inhalacje, oczyszczanie nosa. Krople do ucha nie przynoszą większych efektów, gdyż zapalnie zmieniona błona bębenkowa jest dla nich nieprzepuszczalna. Dopiero w sytuacji, gdy nie uzyskano poprawy lub gdy doszło do nasilenia objawów, należy dołączyć odpowiedni antybiotyk i przyjmować go zgodnie z zaleceniami lekarza, o czym niestety nie zawsze pamiętamy. Zdarza się często, że właściwie dobrany antybiotyk jest źle stosowany przez pacjenta. Nieregularnie, zbyt krótko, a gdy poprawa następuje szybko, kuracja zostaje przerwana. Prowadzi to do nieskuteczności leczenia, jego przewlekania się, wzrostu kosztów i wystąpienia powikłań.

Na początku choroby lub w trakcie leczenia może dojść do pojawienia się wydzieliny śluzowej albo ropnej, czasami z domieszką krwi w uchu zewnętrznym. Objaw ten świadczy o samoistnym pęknięciu błony bębenkowej. Nie należy się tym przejmować, gdyż jest to naturalny przebieg choroby. Zresztą, kiedy pojawia się wydzielina, ustępuje większość objawów związanych z obrzękiem – ból ucha, wymioty, a chore dziecko staje się spokojniejsze. Czasami błona bębenkowa zostaje specjalnie przecięta przez laryngologa w celu usunięcia ropnej wydzieliny z jamy ucha środkowego – i przyśpieszenia wyleczenia zapalenia ucha środkowego – podobnie jak w samoistnym jej pęknięciu. Zabieg ten nazywamy paracentezą. Leczenie w takiej sytuacji postępuje szybciej. Błona bębenkowa w ciągu kilku tygodni ulega wygojeniu.

Ze względu na istotną rolę, jaką spełnia narząd słuchu w funkcjonowaniu człowieka, powinniśmy o niego szczególnie dbać i nie lekceważyć objawów choroby.

Przepuklina u dzieci

Posted by: admin  :  Category: Ciąża

dziecko_przedszkole

Przepuklina to wrodzone lub nabyte przemieszczenie się trzewi, zwykle jelit, z położenia prawidłowego pod skórę lub do sąsiednich jam ciała. Stosunkowo często spotyka się u niemowląt przepuklinę pępkową. Powiększa się ona w czasie płaczu lub kaszlu, ale nie jest to niebezpieczne. Przepuklina pachwinowa jest częstsza u chłopców. Choroba pojawia się po zastąpieniu jąder do worka mosznowego. Przepukliny pępkowe rzadko wymagają leczenia. Przepukliny pachwinowe również mogą zniknąć samoistnie, ale powinny być leczone, jeżeli wystąpią objawy uwięźnięcia jelit. Jest to bardzo groźne powikłanie.

Czy to jest niebezpieczne?
Przepuklina pępkowa nie jest niebezpieczna, natomiast przepuklina pachwinowa powinna być leczona, bowiem grozi uwięźnięciem jelit.

Co zrobić?
Można spróbować odprowadzić przepuklinę. Większość przepuklin poddaje się łagodnemu uciskowi i daje się odprowadzić.

Czy jest potrzebny lekarz?
Pomoc lekarza jest konieczna, jeśli twór w okolicach pępka zauważamy w okresie pierwszych sześciu miesięcy życia. Porada lekarza jest konieczna, jeśli twór twardnieje, nie cofa się przy próbie odprowadzenia i towarzyszą mu wymioty oraz bóle brzucha.

Co może zrobić lekarz?
-Jeśli jest to przepuklina pępkowa, ale twór jest twardy i nie cofa się przy próbie odprowadzenia, lekarz skieruje dziecko do chirurga, który przeprowadzi drobny zabieg.

Jeśli dziecko nie ukończyło sześciu miesięcy życia, a ma przepuklinę pachwinową, lekarz zaleci zabieg chirurgiczny, aby uniknąć powikłań w postaci uwięźnięcia jelit.


Folie, opakowania foliowe znajdziesz w Opak-fol w Łodzi.